Menselijk experiment
door Dr. Maurits De Ridder
BEPALING VAN DE GENETISCHE SCHADE IN HET PERIFERE BLOED VAN MENSELIJKE VRIJWILLIGERS DIE BLOOTGESTELD ZIJN AAN 60 Hz MAGNETISCH VELD VAN 200 µT.
Albert GC, McNamee JP, Marro L, Bellier PV, Prato FS, Thomas AW.
Int J Radiat Biol. 2009; 85: 144-152.
In deze studie ontvangen 10 mannelijke en 10 vrouwelijke gezonde vrijwilligers gedurende 4 uur een lichaamsblootstelling van 60 Hz magnetisch veld. Tevens werden 5 mannen en 5 vrouwen op dezelfde wijze behandeld maar zonder de blootstelling. Van elk subject werd een bloedmonster genomen vòòr de blootstelling en deze werden gebruikt als negatieve (vòòr de blootstelling) en positieve (1,5 Gray gamma bestraling met Cobalt 60) controles. Op het einde van de 4 uur blootstelling werd een tweede bloedmonster afgenomen. In alle stalen werd de mate van DNA schade bepaald in de perifere bloed lymfocyten door middel van alkaline comet tests. Om mogelijke clastogene effecten op te sporen werd de micronuclei incidentie bepaald in phytohemagglutinin (PHA) gestimu-leerde lymfocyten door middel van de cytokinese-blok micronucleus test. Er was geen teken van toegenomen DNA schade of toegenomen incidentie van micronuclei in de groep die blootgesteld werd aan het magnetisch veld. De in vitro blootstelling aan 1,5 Gray gamma straling daarentegen veroorzaakte wel een significante toename van zowel DNA schade als micronuclei inductie.
Conclusies: Deze studie toont niet aan dat een 4 uur durende blootstelling aan een 60 Hz magnetisch veld van 200 µT DNA schade veroorzaakt. 
Is melatonineproductie in pasgeborenen beïnvloed door magnetische velden van incubators?
Bellieni CV, Tei M, Iacoponi F, Tataranno ML, Negro S, Proietti F, Longini M, Perrone S, Buonocore G.
Early Hum Dev. 2012; 88: 707 tot 710.
Tijdens verblijf in de meeste incubators, zijn pasgeborenen zeer dicht bij de elektrische motor, die een bron is elektromagnetische velden (EMV). Eerdere studies toonden een daling van melatonineproductie aan bij volwassenen en dieren die blootgesteld zijn aan EMF. Het doel van de studie was om de melatonineproductie in een groep pasgeborenen blootgesteld aan EMF te evalueren en na te gaan of het verwijderen van de baby van de bron van MF de melatonineproductie kan beïnvloeden.
De auteurs hebben 28 baby's (studiegroep) verzameld die ten minste 48 uur hebben doorgebracht in een incubator, waarvan de aanwezigheid van belangrijke EMV eerder gemeten was. Hun gemiddelde 6-hydroxy-melatonine-sulfaat (6OHMS) urine uitscheiding werd gemeten aan het eind van hun verblijf in de incubators, en vergeleken met hun gemiddelde 6OHMS uitscheiding nadat ze teruggezet zijn in kribben waar de blootstelling aan EMV onder de detecteerbare limiet ( <0,1 mG) ligt. Urine 6OHMS werd ook tweemaal, met een interval van 48h, gemeten in een controle groep van 27 baby's die niet aan elektromagnetische velden werden blootgesteld.
De gemiddelde 6OHMS/cr waarden waren respectievelijk 5,34 ± 4,6 en 7,68 ± 5.1ng/mg (p = 0,026) wanneer baby's werden blootgesteld aan elektromagnetische velden in de incubators, en na teruggezet te zijn in de wieg. In de controlegroep was de gemiddelde waarde 6OHMS/cr in de eerste en in de tweede monstername respectievelijk 5,91 ± 5,41 vs 6,17 ± 3.94ng/mg (p = 0,679).
Conclusie: De tijdelijke stijging van melatonineproductie snel na het verwijderen van de pasgeborenen uit de incubators toont een mogelijke invloed van EMv op de melatonineproductie in pasgeborenen. Verdere studies zijn nodig om deze gegevens te bevestigen.
INSCHATTEN VAN HET MOGELIJK LEUKEMOGEEN EFFECT VAN 50 Hz MAGNETISCHE VELDEN EN ZIJN HARMONIEKEN IN EEN DIER LEUKEMIE MODEL.
Bernard N , Alberdi AJ , Tanguy ML , Brugere H , Helissey P , Hubert C , Gendrey N , Guillosson JJ , Nafziger J .
J Radiat Res (Tokyo). 2008; 49: 565-5677.
Om het nog steeds onopgeloste vraagstuk van het mogelijk leukemogeen effect van ELF magnetische velden en harmonieken op de incidentie van B acute lymfoblastische leukemie bij kinderen te onderzoeken gebruikten de auteurs een dier-model waarin de mogelijke co-initiatie en co-promotie effecten van ELF magnetische velden op de ontwikkeling van leukemie werden onderzocht. Ze gebruikten een rat-model waarin B acute lymfoblastische leukemie chemisch geïnduceerd is door een nitrosureum derivaat. Van bij het begin van de chemische behandeling werden de dieren ook blootgesteld aan ELF magnetische velden (100 microTesla, sinusoidaal 50 Hz) met en zonder harmonieken. Het experiment werd uitgevoerd bij 280 ratten. Het lichaamsgewicht en de overlevingstijd, het percentage van beenmerg blastcellen en de cumulatieve incidentie van leukemie werden bekeken in de niet blootgestelde groep en in de groepen blootgesteld aan 50 Hz magnetische velden met en zonder harmonieken.
Conclusies: De resultaten tonen, vooral bij de verschillende parameters, geen significante verschillen tussen blootgestelde en niet blootgestelde groepen. Significante verschillen in leukemie type na gamma-bestraling toonden de gevoeligheid van het leukemie model voor fysische agentia. Deze resultaten ondersteunen de hypothese dat ELF magnetische velden met of zonder harmonieken geen effect hebben op de ontwikkeling van B acute lymfoblastische leukemie in kinderen.
KUNNEN NATUURLIJK VOORKOMENDE MAGNETISCHE NANOPARTIKELS IN HET MENSELIJK LICHAAM EEN ROL SPELEN IN HET VERHOOGD RISICO OP KINDERLEUKEMIE BIJ BLOOTSTELLING AAN ELEKTROMAGNETISCHE VELDEN.
Binhi V .
Int J Radiat Biol. 2008; 84: 569-579.
Het doel van deze studie was de hypothese te ontwikkelen dat nanopartikels die voor-komen in vele organismen en soms betrokken zijn bij biologische reacties op zwakke elektromagnetische velden, een rol spelen in het veroorzaken van schade aan DNA door elektromagnetische velden wat voor gevolg kan hebben dat het risico op kinderleukemie en andere kankers toeneemt. Het bestaande wetenschappelijk onderzoek werd bekeken. Er werden fysische bepalingen gedaan en een hypothese ontwikkeld dat intracellulaire magnetische nanopartikels een continue verandering van de concentratie vrije radicalen en toename van DNA schade in hematopoietische stamcellen veroorzaken.
De eigenschappen van magnetische nanopartikels werden bekeken en het natuurlijk voorkomende magnetische veld opgewekt door een magnetisch nanopartikel ligt volgens de berekeningen tussen 1 en 200 microTesla, wat in grootte-orde hoger is dan het natuurlijk geomagnetisch veld. Er wordt een overzicht gegeven van de experimenten van de biologische effecten van statische magnetische velden van deze grootte-orde. Er werd aangetoond dat magnetische nanopartikels het niveau van vorming van vrije radicalen kunnen doen toenemen met enkele percenten bij een geïdealiseerde radicaal-paar reactie in een cel. Een mechanisme dat uitegt hoe een zwak wisselend magnetisch veld van de grootte orde van 0,4 microTesla een stijging van het risico op leukemie kan veroorzaken via microTesla velden rond super magnetische nanopartikels in hematopoietische stamcellen wordt besproken.
Conclusie: De voorgestelde aanwezigheid van magnetische nanopartikels in hemato-poietische stamcellen kan een kankerrisico inhouden. Super magnetische nanopartikels kunnen mogelijk een toename tot stand brengen van het aantal leukemies door blootstelling aan zwakke lage frequentie elektromagnetische velden.
VEROORZAAKT DE BLOOTSTELLING ELF MAGNETISCHE VELDEN FUNCTIONELE WIJZIGINGEN IN DE MENSELIJKE HERSENEN?
Capone F, Dileone M, Profice P, Pilato F, Musumeci G, Minicuci G, Ranieri F, Cadossi R, Setti S, Tonali PA, Di Lazzaro V.
J Neural Transm.2009; 116: 257-265.
Door gebruik te maken van transcraniale hersenstimulatie bestudeerden de auteurs op niet-invasieve wijze het effect van ELF magnetische velden in gepulseerde modus (PEMF) op verschillende parameters van corticale prikkelbaarheid bij 22 gezonde vrijwilligers. Na 45 minuten blootstelling aan de PEMF was de intracorticale facilitatie veroorzaakt door gepaarde puls hersen-stimulatie significant toegenomen met een stijging van ongeveer 20% terwijl de andere parameters van corticale prikkelbaarheid ongewijzigd bleven. Simulatie blootstelling veroorzaakte geen effecten. De toename van gepaarde puls facilitatie, een fysiologische parameter gerelateerd aan de corticale glutamatergische activiteit suggereert dat PEMF blootstelling een stijging in corticale prikkel neurotransmissie kan veroorzaken.
Conclusie: De studie laat uitschijnen dat PEMF functionele wijzigingen in de hersenen kan veroorzaken.
MENSELIJKE COGNITIEVE PRESTATIES IN EEN 60 HZ MAGNETISCH VELD VAN 3 mT.
Corbacio M, Bruin S, Dubois S, D Goulet, Prato FS, Thomas AW, Legros A.
Bioelectromagnetics. 2011, 32: 620-633.
Van extreem lage frequentie (ELF, <300 Hz) magnetische velden (MV) is gemeld dat ze cognitieve prestaties bij mensen moduleren. Er is echter weinig onderzoek over blootstelling aan de hoogste niveau MV die voorkomen in beroepen zoals de hoogspanningslijn arbeiders en industriële lassers. Dit onderzoek heeft tot doel de impact van een 60 Hz, 3 mT MV op de menselijke cognitieve prestaties na te gaan. Negenennegentig deelnemers voerden het dubbelblinde protocol uit door het uitvoeren van een selectie van de psychometrische tests in twee opeenvolgende MV blootstellingsvoorwaarden bepaald door toewijzing aan één van de drie groepen (schijn / schijn, MV blootstelling / schijn of schijn / MF blootstelling). De gegevens werden geanalyseerd met behulp van een 3 × 2 gemengd variantie-analyse model. De prestaties tussen herhalingen verbeterden in 11 van 15 psychometrische parameters ( praktijk effect). Een significant interactie-effect op de digit span forward test (F = 5,21, P <0.05) toonde de afwezigheid van een praktijk-effect voor beide blootstellingsgroepen, maar niet voor de controlegroep. Deze geheugentest toonde een MV-geïnduceerde verdwijning van de verbetering ten gevolge van de praktijk.
Conclusie: Globaal genomen toont dit onderzoek geen duidelijk MV effect op de menselijke cognitie. Er wordt gespeculeerd dat een ELF MV kan interfereren met de neuropsychologische processen die verantwoordelijk zijn voor dit korte-termijn leereffect dat ondersteund wordt door de hersenen synaptische plasticiteit.
OORSPRONG VAN ELEKTROMAGNETISCHE OVERGEVOELIGHEID VOOR 60 HZ MAGNETISCHE VELDEN: EEN PROVOCATIE STUDIE.
Kim DW, Choi JL, Nam KC, Yang DI, Kwon MK.
Bioelectromagnetics. 2011; 33: 326-333.
Met het toenemende gebruik van elektrische apparaten, is de bezorgdheid over mogelijke effecten van de 60 Hz elektromagnetische velden op de gezondheid van de mens toegenomen. Het aantal mensen met zelf-gerapporteerde elektromagnetische overgevoeligheid (EHS) die klagen over verschillende subjectieve symptomen zoals hoofdpijn en slapeloosheid is ook toegenomen. Het is echter onduidelijk of de EHS het gevolg is van fysiologische of een andere redenen. In deze dubbel-blinde studie hebben de auteurs tegelijkertijd fysiologische veranderingen (hartslag, ademhaling en hartslag variabiliteit), subjectieve symptomen, en de perceptie van het magnetische veld onderzocht om de oorsprong van de subjectieve symptomen te beoordelen. Twee vrijwilligers groepen van 15 zelf-gerapporteerde EHS en 16 niet-EHS individuen werden getest met de blootstelling 5
aan schijn en echte (60 Hz, 12,5 μT) magnetische velden gedurende 30 minuten. Magnetische velden had geen effect op de fysiologische parameters en acht subjectieve symptomen in beide groepen. Er was ook geen bewijs dat de EHS-groep het magnetische veld beter kon waarnemen dan de niet-EHS groep.
Conclusie: De subjectieve symptomen werd niet veroorzaakt door de 60 Hz, 12,5 μT magnetische veld blootstelling, maar door andere niet-fysiologische factoren.
Genexpressie profielen van de witte bloedcellen van vrijwilligers blootgesteld aan een 50 Hz elektromagnetisch veld.
Kirschenlohr H, Ellis P, Hesketh R, Metcalfe J.
Radiat Res. 2012; 1783: 138-149.
Er is geen consistent en onafhankelijk gerepliceerd laboratorium bewijs voor een oorzakelijke relatie tussen blootstelling aan extreem laagfrequente elektromagnetische velden (EMV) in de omgeving van hoogspanningslijnen en de er aan geassocieerde verhoging van het risico van leukemie bij kinderen. Hoewel genexpressie reacties gemeld werden in een grote verscheidenheid van cellen, werd van geen enkele aangetoond dat het om een robuust effect gaat dat herhaald gerepliceerd werd. DNA microarrays vergemakkelijken uitgebreide zoektochten naar veranderingen in genexpressie zonder vereiste kandidaat responsieve genen te selecteren. Om te bepalen of genexpressie veranderingen in witte bloedcellen van vrijwilligers blootgesteld aan ELF-EMF optreden werd elk van 17 paar mannelijke vrijwilligers met leeftijd 20-30 jaar hetzij aan een 50 Hz EMF van 62,0 ± 7,1 μT gedurende 2 uur hetzij een gesimuleerde blootstelling (0,21 ± 0,05 μT) op hetzelfde moment (11:00 uur tot 13:00 uur) van de dag blootgesteld. Het alternatief regime voor elke vrijwilliger werd herhaald op de volgende dag en de tweedaagse sequentie werd 6 dagen later herhaald, met uitzondering dat de nul blootstelling (0,085 ± 0,01 μT) door een gesimuleerde blootstelling vervangen werd. Vijf bloedmonsters (10 ml) werden verzameld op 2 uur intervallen van 9:00 tot 17:00 met vijf extra monsters tijdens de blootstelling en simulatie of nul blootstellingsperioden op elke studiedag. RNA-monsters werden gepoold voor dezelfde tijd op elke studiedag voor de groep van 17 vrijwilligers die werden onderworpen aan de ELF-EMF blootstelling / simulatie of nul blootstelling reeks en werden geanalyseerd op Illumina microarrays. Tijdsverloop voor 16 zoogdier genen eerder gemeld te reageren op ELF-EMF blootstelling, met inbegrip van directe vroege genen, stress respons, celproliferatie en apoptose genen werden in detail onderzocht.
Conclusie: er waren geen genen of genen sets met consistente respons profielen bij herhaalde ELF-EMF blootstelling. Een stressreactie werd gedetecteerd als een tijdelijke toename in plasma cortisol bij het begin van of blootstelling of gesimuleerde blootstelling op de eerste studiedag. De cortisol respons verminderde geleidelijk tijdens latere blootstelling of simulatie posities, en was toe te schrijven aan milde stress in verband met het experimentele protocol.
PACEMAKERS IN ELEKTRISCHE EN MAGNETISCHE VELDEN VAN 400-KV HOOGSPANNINGSLIJNEN.
Korpinen L, Kuisti H, Elovaara J, Virtanen V.
Pacing Clin Electrophysiol. 2012; 35: 422-430.
De pacemaker (PM) implantatie proportie per miljoen is hoog. Eerdere studies hebben storing van pacemakers door elektromagnetische velden aangetoond. Het doel van deze studie is het onderzoeken van stoornissen in de PM door elektrische en magnetische velden van de 400-kV hoogspanningslijnen met behulp van een menselijke fantoom.
Het fantoom werd op de volgende wijze gebruikt: geïsoleerd van de grond, geaard aan linkse of rechtse voet of geaard aan linkse of rechtse hand.
Van de geteste PMs had er één een verstoring waardoor het tempo 60 keer per minuut werd bij een elektrisch veld van 6,7-7,5 kV / m en een magnetische veld van 2.4-2.9 μT. De elektrode configuratie van de PM was unipolair. In bipolaire configuratie had dezelfde PM geen verstoring. Tijdens de testperiode hadden andere PM's alleen kleine verstoringen of helemaal geen verstoringen. Sommige PMs registreren geen tijdsinformatie voor kleine verstoringen. In dergelijke gevallen was het onmogelijk om de verstoringen te koppelen aan de blootstelling.
Conclusies: Het elektrische veld onder een 400 kV-hoogspanningslijn kan een PM verstoren. Echter, slechts één type van de verschillende geteste PMs toonde een grote verstoring en dat was slechts enkel met unipolaire elektrodeconfiguratie. Het risico van verstoringen wordt daarom niet als hoog beschouwd.
INDIVIDUELE GEVOELIGHEID VOOR ELF MAGNETISCHE VELDEN.
Legros A., Beuter A.
Neurotoxicology 2006 ; 27 : 534-546.
Het wordt meer en meer belangrijk om zelfs de kleinste effecten van ELF magnetische velden op de menselijke fysiologie te beschrijven. Een probleem hierbij is dat sommige personen meer gevoelig lijken te zijn en sneller reageren op blootstelling aan ELF magnetische velden dan andere. Dientengevolge moeten intra- en interindividuele verschillen in rekening gebracht worden in de studie van de effecten. In vroeger onderzoek is aangetoond dat menselijke houdingstremor gevoelig is voor magnetische veld blootstelling, maar gegevens over individuele respons op blootstelling zijn niet in detail onderzocht. Daarom werd de houdingstremor van 24 personen geëvalueerd met ELF magnetische velden blootstelling “aan” en “af” in een dubbel blind, echt en vals blootstellingsprotocol. De richting van de tremor wijzigingen is individueel geanalyseerd voor 3 tremor karakteristieken. De onderzoeksresultaten tonen aan dat personen met een grote amplitude tremor meer reageren op magnetische veld blootstelling. De magnetische velden hadden een direct optredend effect (tussen echt en vals condities), maar de verschillen waren klein. Ten gevolge van de intra- en interindividuele variabiliteit kon geen statistische analyse uitgevoerd worden. Deze resultaten tonen geen enkel potentieel schadelijk effect aan van residentiële of industriële blootstelling aan 50 Hz magnetische velden. Ze vormen een startpunt voor verder onderzoek en moeten in rekening gebracht worden bij het opmaken van nieuwe blootstellingslimieten.
EFFECT OF A LOW INTENSITY MAGNETIC FIELD ON HUMAN MOTOR BEHAVIOR.
[Effect van een magnetisch veld met lage intensiteit op menselijk bewegings-gedrag.]
Legros A., A.Beuter
Bioelectromagnetics 26 : 657-669, 2005.
In deze studie bij 24 vrijwilligers werd het effect van 1000 μT 50Hz magnetisch veld gericht op het deel van het hoofd dat verantwoordelijk is voor de verplaatsingen van de wijsvinger bestudeerd. De houdings- en kinetische tremor werd genoteerd bij 4 “veld aan” en 4 “veld uit” condities, elk getest met een reële en een voorgewende blootstelling. Er werd geen effect vastgesteld op kinetische tremor. Bij houdings-tremor was de proportie van oscillaties bij lage frequenties (tussen 2 en 4 Hz) hoger gedurende de reële blootstelling dan tijdens de voorgewende blootstelling. Dit veronderstelt dat het veld een subtiel niet-pathologisch vertraagd effect op menselijk gedrag kan hebben.
NEUROFYSIOLOGISCHE EN GEDRAGSEFFECTEN VAN EEN 60 HZ, 1800 μT MAGNETISCH VELD IN DE MENS.
Legros A, Corbacio M, Beuter A, Modolo J, Goulet D, Prato FS, Thomas AW.
Eur J Appl Physiol. 2012; 112: 1751-1762.
Deze studie had als doel om de effecten van een 60 Hz, 1800 μT magnetisch veld (MV) blootstelling op neurofysiologische (EEG) en neuromotorische (staand evenwicht, vrijwillige motoriek, en fysiologische tremor) aspecten van mensen te onderzoeken met één enkele experimentele procedure. Hoewel resultaten van deze studie wijzen op een vermindering van het staande evenwicht tijdens MV blootstelling, en ook een toename van de fysiologische tremor amplitude in het frequentiebereik in verband met het centrale zenuwstelsel, konden geen blootstellingseffecten vastgesteld worden op andere onderzochte parameters (bv. EEG of vrijwillige motor control).
Conclusie: Deze resultaten suggereren dat 1 uur van 60 Hz, 1800 μT MV blootstelling bij een mens onwillekeurige motorische controle kan moduleren zonder corticale elektrische activiteit.
DE CARDIOVASCULAIRE RESPONS OP EEN ACUUT 1800-MICROTESLA, 60-HZ MAGNETISCHE VELD BLOOTSTELLING BIJ DE MENS.
McNamee DA , Corbacio M , Weller JK , Brown S , Prato FS , Thomas AW , Legros AG.
Int Arch Occup Environ Health. 2010; 83: 441-454.
Eerder gepubliceerde literatuur heeft een effect van extreem laagfrequente (ELF) magnetische velden (MV) op de menselijke hartfrequentie (HR) en de hartslag variabiliteit (HRV) verondersteld. De gecombineerde reactie van de microcirculatie en macrocirculatie bij blootstelling aan ELF MV is nog niet eerder onderzocht bij de mens. Deze studie onderzocht de effecten van een 1 uur durende blootstelling aan een 1800 µT, 60 Hz-MV op de menselijke microcirculatie (vertegenwoordigd in deze studie door de huid bloed perfusie), HR, laag- frequente HRV, en hoog-frequente HRV. Achtenvijftig vrijwilligers werden aangezocht om deel te nemen in een dubbel-blind studie bestaand uit twee testsessies (reële en fictieve blootstelling) uitgevoerd op afzonderlijke dagen. Elke sessie bestond uit vier opeenvolgende blokken van metingen, gescheiden door 15 minuten rusttijd, wat de meting van cumulatieve en residuele MV effecten toeliet. ANOVA werdt uitgevoerd op elk van de gemeten parameters. Een daling van de huid bloed perfusie en HR, en een toename van de HRV werden waargenomen over de verschillende blokken (p <0,05). Geen enkele sessie met blok interacties werden gevonden voor één van de cardiovasculaire parameters die een MV-effect kan suggereren (p> 0,05). Een sessie met blok interactie (p <0,001) en een MV orde effect (fictieve of werkelijke blootstelling eerst, p <0,05) zijn waargenomen voor huidoppervlak temperatuur.
Conclusies: De MV gebruikt in dit experiment had geen invloed op cardiovasculaire parameters. Hoewel een alternatieve verklaring voor waarom de huidoppervlak temperatuur daalde tijdens de fictieve is en niet tijdens de reële blootstelling voorgesteld wordt, kan de mogelijkheid van een MV effect kan niet worden uitgesloten.
DE REACTIE VAN DE MENSELIJK BLOEDSOMLOOP OP EEN ACUTE 200-?T, 60-HZ BLOOTSTELLING AAN MAGNETISCHE VELDEN.
McNamee DA, Corbacio M, Weller JK, Bruin S, Stodilka RZ, Prato FS, Bureau Y, Thomas AW, Legros AG.
Int Arch Occup Environ Health 2011; 84: 267-277.
Recent onderzoek door de auteurs over de gevolgen van blootstelling aan extreem laag frequente (ELF) magnetische velden (MF) op de menselijke hartslag (HR), hartslag variabiliteit (HRV), en de bloed perfusie in de huid heeft geen cardiovasculaire effecten gevonden van blootstelling aan 1800 -µT, 60-Hz MF. Onderzoek van de groep met ratten, heeft echter effecten op de microcirculatie gesuggereerd bij een 200-µT, 60-Hz MF blootstelling. Deze pilootstudie onderzocht de effecten van 1 uur blootstelling aan een 200-µT, 60-Hz MF op de menselijke bloedsomloop. Microcirculatie (zoals de bloed perfusie van de huid) en HR werden gemeten met behulp van laser Doppler flowmetry. Gemiddelde arteriële bloeddruk werd gemeten met een niet-invasieve bloeddruk-systeem.
Tien vrijwilligers werden geworven om deel te nemen in een counterbalanced, enkel-blind onderzoek bestaande uit twee testsessies (echte en gesimuleerde blootstelling) uitgevoerd op verschillende dagen. Elke sessie bestond uit vier opeenvolgende meetperioden gescheiden door rust, wat de beoordeling van cumulatieve en resterende MF effecten mogelijk maakt.
Uit een intra-subject variantieanalyse bleek niet dat er interacties waren voor de verschillende parameters die suggestief zijn voor een MF-effect (p> 0,05). Perfusie, HR, en de huid oppervlakte temperatuur daalde in de loop van het experiment (p <0,05).
Conclusies: De MF gebruikt in dit experiment heeft geen invloed op perfusie, HR of arteriële druk. Afnemende doorbloeding en HR-trends in de tijd waren vergelijkbaar met eerdere resultaten en lijken geassocieerd te worden met een combinatie van inactiviteit (resulterend in dalende lichaamstemperatuur) en een verminderde fysiologische arousal.
CELLULAIRE EFFECTEN VAN ELF ELEKTROMAGNETISCHE VELDEN.
Santini MT , Rainaldi G , Indovina PL .
Int J Radiat Biol. 2009;85(4):294-313.
De literatuur geeft aan dat er nog steeds geen overeenstemming is over de exacte biologische schadelijke effecten van ELF velden, over de fysische mechanismen die deze effecten veroorzaken en over de mate waarin deze effecten schadelijk zijn voor mensen. Niettemin, de meerderheid van het in vitro experimenteel onderzoek geeft aan dat ELF velden verschillende soorten wijzigingen kunnen overbrengen in cellen. Of de invloeden die waargenomen worden op cellulair niveau direct kunnen geëxtrapoleerd worden naar negatieve effecten bij mensen is nog steeds niet gekend. De verscheidenheid van effecten die ELF velden hebben op biologische systemen wordt het best mee in rekening genomen wanneer men de risico's voor mensen gaat bepalen en aangepaste wetgeving maakt voor zowel het algemeen publiek als de werkende bevolking.
ACUTE BLOOTSTELLING AAN 50-HZ MAGNETISCHE VELDEN VERHOOGT INTERLEUKINE-6 BIJ JONGE GEZONDE MANNEN
Selmaoui B, Lambrozo J, Sackett-Lundeen L, Haus E, Touitou Y.
J Clin Immunol. 2011, 31: 1105-1111.
Sommige epidemiologische studies hebben gesuggereerd dat extreem laagfrequente magnetische velden de menselijke gezondheid kunnen beïnvloeden en meer specifiek dat de incidentie van bepaalde vormen van kanker kan toenemen bij mensen die wonen of werken in omgevingen blootgesteld aan dergelijke velden. Deze studie is onderdeel van een brede studie bij de mensen. De hier gepresenteerde studie werd ontworpen om te zoeken naar mogelijke effecten van acute blootstelling aan 50 Hz magnetische velden (10 µT) op de interleukine 1 bèta (IL-1ß), interleukine 2 (IL-2), interleukine-6 ??(IL-6) , interleukine-1 receptor antagonist (IL-1RA), en de interleukine-2 receptor (IL-2R) productie. Tweeëndertig jonge mannen (20-30 jaar) werden verdeeld in twee groepen (schijnblootgestelde of controlegroep en blootgestelde groep) van 16 personen elk. Alle proefpersonen namen deel aan twee 24-uur experimenten om de effecten van zowel continue als intermitterende blootstelling aan magnetische lineair gepolariseerd velden te evalueren (1 uur "uit" en 1 uur "aan" met het veld "aan" en "uit" om de 15 s). De proefpersonen werden al liggend blootgesteld aan het magnetisch veld van 23:00 tot 08:00. Bloedmonsters werden verzameld tijdens elke sessie om 11:00, 17:00, 22:00, 01:00, 04:00, 06:00 en 08:00.
Conclusie: De resultaten toonden aan dat blootstelling aan 50 Hz magnetische velden (10 µT) de IL-6 aanzienlijk verhoogt bij de proefpersonen die werden blootgesteld aan een intermitterende magnetisch veld. Er is echter geen effect waargenomen op de interleukine IL-1ß, IL-2, IL-1RA, en IL-2R.
STUDIE VAN DE FREQUENTIEPARAPETERS VAN EEG DIE BEÏNVLOED WORDEN DOOR ZONE-AFHANKELIJK LOKALE ELF-MV BLOOTSTELLING VAN HET MENSELIJKE HOOFD.
Shafiei SA, Firoozabadi SM, Rasoulzadeh Tabatabaie K, Ghabaee M.
Electromagn Biol Med. 2012; 3:112-121.
Er is gerapporteerd dat proefpersonen blootgesteld aan elektromagnetische velden veranderingen vertonen in EEG signalen met de frequentie van de stimulatie. Het doel van deze studie was om verschillende delen van de hersenen bloot te stellen aan extreem laagfrequente magnetische velden en het EEG spectrum wijzigingen te onderzoeken op de frequentie van de stimulatie. Het EEG spectrum werd geëvalueerd bij 3, 5, 10, 17 en 45 Hz frequenties op T4, T3, F3, Cz en F4 punten respectievelijk, wanneer deze punten werden blootgesteld aan magnetische velden met gelijke frequentie en een 100 μT intensiteit.
Conclusie: De gepaarde t-test resultaten toonden aan dat de de EEG geen significante verandering in de frequentie van de stimulatie (P <0,05) veroorzaakt. Verder werden er significante veranderingen in verschillende EEG banden ten gevolge van plaatselijke blootstelling aan ELF-MV op verschillende punten van de hersenen waargenomen.
ELEKTROMAGNETISCHE VELDEN EN DE BLOED-HERSEN BARRIÈRE.
Stam R.
Brain Res Rev 2010; 65 (1): 80-97.
De bloed-hersenbarrière (BHB) bij zoogdieren bestaat uit endotheelcellen, verbonden door nauwe verbindingen en de aangrenzende pericyten en extracellulaire matrix. De BHB helpt een zeer stabiele extracellulaire omgeving handhaven die nodig is voor een nauwkeurige synaptische transmissie en beschermt het zenuwstelsel tegen een letsels. Een verhoging van zijn normaal gesproken lage permeabiliteit voor hydrofiele en geladen moleculen zou schadelijk kunnen zijn. Methoden ter beoordeling van de doorlaatbaarheid van de BHB maken gebruik van histologische kleuring van marker moleculen in de hersensecties en meting van de concentratie van de marker moleculen in het bloed en hersenweefsel. Voor- en nadelen worden besproken. Blootstelling aan niveaus van radiofrequente elektromagnetische velden (EMV) die verhoging van hersenen temperatuur met meer dan 1 ° C veroorzaken kunnen reversibel de doorlaatbaarheid van de BHB voor macromoleculen verhogen. Het experimenteel bewijs ondersteunt geen effect van 'niet-thermische' radiofrequente velden met magnetron en mobiele telefoon frequenties op de BHB permeabiliteit. Aanwijzingen voor een effect van het EMF gegenereerd door magnetische resonantie beeldvorming op permeabiliteit is tegenstrijdig en conclusies worden belemmerd door potentiële verstorende variabelen en gelijktijdige blootstelling aan verschillende types frequenties van elektromagnetische velden. De literatuur over de effecten van laagfrequente elektromagnetische velden, die niet leiden tot opwarming van weefsel, is schaars en heeft nog geen conclusies mogelijk gemaakt betreffende permeabiliteitswijzigingen. Studies over de mogelijke gevolgen van blootstelling aan elektromagnetische velden op de permeabiliteit van de BHB bij de mens zijn nagenoeg afwezig. Toekomstige studies van de permeabiliteit moet zich richten op lage frequentie-effecten en effecten bij de mens. Men moet er voor zorgen dat de methodologische beperkingen van eerdere studies voorkomen worden. De relevantie van de pathofysiologische veranderingen moet nog gevonden worden.
VERVUILDE PLAATSEN OF VERVUILDE GEESTEN? EEN EXPERIMENTELE SHAM-BLOOTSTELLING STUDIE OVER ACHTERLIGGENDE PSYCHOLOGISCHE FACTOREN VAN SYMPTOOMVORMING IN "IDIOPHATISCHE MILIEU INTOLERANTIE TOEGESCHREVEN AAN ELEKTROMAGNETISCHE VELDEN ".
Szemerszky r, Köteles F, Lihi R, Bardos G.
Int J Hyg Environ Health. 2010; 213: 387-394.
'Idiophatische omgevingsintolerantie toegeschreven aan elektromagnetische velden' (IEI-EMF) verwijst naar de perceptie van subjectieve symptomen tijdens of na blootstelling aan elektromagnetische velden. Het is weerlegt dat IEI-EMF een overwegend biologische entiteit zou zijn, en bewijzen van de rol van nocebo-effect in het fenomeen nemen toe. De twee doelstellingen van dit onderzoek waren om de significante rol van het nocebo-effect in de fysieke symptomen gemeld bij van blootstelling aan 50Hz elektromagnetische velden aan te tonen, alsmede om een aantal psychologische factoren die kunnen predisponeren tot IEI-EMF op te sporen.
Een totaal van 40 vrijwillige universitaire studenten hebben een batterij van psychologische vragenlijsten (verwachtingen; IEI-EMF; angst - STAI-S; dispositioneel optimisme - LOT-R; somatisatie - PHQ-15; somatosensorische amplificatie - SSAS) afgewerkt, en checklists van lichamelijke symptomen tijdens gesimuleerde blootstelling aan "zwakke" en "sterke" EMV, werden ingevuld. De deelnemers werden ook vragen gesteld over de mate waarin zij de aanwezigheid van de vermoedelijke EMF konden ervaren.
Deelnemers met een hogere IEI-EMF scores verwachten en ervaarden meer symptomen. Suggestie van een sterkere blootstelling aan elektromagnetische velden resulteerde in grotere symptoomscores en toegenomen EMF-perceptie ten opzichte van de veronderstelde zwakkere blootstelling. Ervaren symptoom scores werden voorspeld voornamelijk door somatisatie scores, terwijl de self-rating van IEI-EMF werd voorspeld door somatosensorische amplificatie scores.
Conclusie: De resultaten bevestigen dat er een aanzienlijk nocebo-effect in rapporteren van symptomen met betrekking tot blootstelling aan 50Hz elektromagnetische velden. IEI-EMF lijkt te worden gevormd door middel van een vicieuze cirkel van psychosociale factoren, zoals verbeterde perceptie van risico's en verwachtingen, self-monitoring, somatisatie en somatosensorische amplificatie, causalisatie en misattributie.
INTERFERENTIE VAN LAAGFREQUENTE MAGNETISCHE VELDEN MET IMPLANTEERBARE CARDIOVERTER-DEFIBRILLATOREN.
Tiikkaja M, Alanko T, Lindholm H, Hietanen M, L Toivonen, Hartikainen J.
Scand Cardiovasc J. 2012; 46:308-314.
Zeventien cardioverter-defibrillatoren (ICD) werden blootgesteld aan magnetische velden met verschillende intensiteiten door middel van een Helmholtz spoelenstelsel. Sinusvormige, pols, helling en vierkante golfvormen met een frequentiebereik van 2 Hz tot 1 kHz werden gebruikt.
ICD storingen traden op in 11 van de 17 geteste ICD’s. De ICD storingen die zich voordeden waren valse detecties van ventriculaire tachycardie (6/17 ICD's) en ventriculaire fibrillatie (3/17 ICD's), valse detectie van atriale tachycardie (4/6 tweekamer ICD's) en tachycardie detectie optredend tijdens atriale of ventriculaire refractaire perioden (1/17 ICD). In de meeste gevallen trad er geen storing op bij magnetische veldsterkten lager dan de arbeidsveiligheidsgrenzen van de International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection (ICNIRP). Toch hadden sommige frequenties met toepassing van sinus, ramp of vierkante golfvormen een interferentie met bepaalde ICD's op een niveau onder deze grenzen. Er waren geen elektromagnetische interferenties met een van de ICD bij veldsterkten lager dan de ICNIRP limieten voor de blootstelling van het algemeen publiek.
Conclusie: Evaluatie van elektromagnetische interferentie moet deel uitmaken van de risicobeoordeling van een medewerker die weer aan het werk gaat na een ICD-implantatie. De risicobeoordeling moet magnetisch veld intensiteit, frequentie en golfvormen in beschouwing nemen.
EXPERIMENTELE STUDIE NAAR VERSTORING VAN PACEMAKERS DOOR BLOOTSTELLING AAN VERSCHILLENDE EXTERNE MAGNETISCHE VELDEN.
Tiikkaja M, Alanko T, Lindholm H, Hietanen M, Hartikainen J, Toivonen L.
J interv Card Electrophysiol. 2012; 34: 19-27.
Pacemaker verstoring als gevolg van blootstelling aan magnetische velden in sommige werkomgevingen kan leiden tot ernstige problemen voor werknemers met pacemakers. Het doel van deze studie was om de magnetisch veld interferentie drempels te vinden voor een aantal veelgebruikte pacemaker modellen.
De auteurs onderzochten 16 pacemakers van drie verschillende fabrikanten met blootstelling in het frequentiegebied van 2 tot 1000 Hz, met sinusvormige, stijgende en vierkante golfvormen. De magnetische velden werden door een computer gestuurd Helmholtz spoelenstelsel voortgebracht.
Pacemaker verstoring trad op in 6 van de 16 pacemakers. De interactie ontwikkelde zich bijna onmiddellijk na het begin van de blootstelling aan de magnetische velden. Bij elke golfvorm, toonden ten minste twee pacemakers interferentie. In de meeste testen was er bij blootstelling aan velden met een intensiteit onder de internationale veiligheid grenzen geen verstoring. Toch hebben een aantal frequenties met toepassing van stijgende of vierkante golfvormen, zelfs bij niveaus onder de blootstellingslimieten voor het algemeen publiek, pacemakers verstoord. Het optreden van verstoringen is sterk afhankelijk van de golfvorm, frequentie, magnetische veldsterkte en de detectieconfiguratie van de pacemaker. Unipolaire configuraties waren gevoeliger voor storingen dan de bipolaire. Daarnaast was er bij magnetische velden loodrecht op de pacemakerlussen meer kans op storingen dan bij parallelle velden.
Conclusie: Er is behoefte aan verder onderzoek betreffende de pacemaker verstoring die wordt veroorzaakt door verschillende externe magnetische velden om een veilige werkomgeving voor werknemers met een pacemaker te garanderen.
ELEKTROMAGNETISCHE INTERFERENTIE VAN PACEMAKERS EN IMPLANTEERBARE CARDIOVERTER-DEFIBRILLATOREN DOOR LAAGFREQUENTE ELEKTROMAGNETISCHE VELDEN IN VIVO.
Tiikkaja M, Aro AL, Alanko T, Lindholm H, Sistonen H, Hartikainen JE, Toivonen L, Juutilainen J, Hietanen M.
Europace. 2013, 15 (3): 388-394.
Elektromagnetische interferentie (EMI) kan een gevaar opleveren voor de werknemers met pacemakers en implanteerbare cardioverter-defibrillatoren (ICD's). Op sommige werkplekken zijn de elektromagnetische velden sterk genoeg om potentieel EMI te veroorzaken. Het doel van deze is een in vivo studie van de gevoeligheid van pacemakers en ICDs aan externe elektromagnetische velden.
Elf vrijwilligers met een pacemaker en 13 met een ICD werden blootgesteld aan sinus, puls, oplopende en vierkante golfvormen van magnetische velden met frequenties van 2-200 Hz met behulp van een Helmholtz spoel. De magnetische veld fluxdichtheden varieerden rond de 300 μT. De auteurs testten ook het optreden van EMI bij een elektronische artikelbeveiliging (EAS) poort, een inductie kookplaat, en een metaal inert gas (MIG) lasmachine. Alle pacemakers werden getest met bipolaire instellingen en drie van hen ook met unipolaire detectieconfiguraties. Geen van de bipolaire geteste pacemakers of ICD's ervaarden storingen in een van de blootstellingssituaties. De drie pacemakers met unipolaire instellingen werden beïnvloed door de hoogste velden van de Helmholtz spoel, en een daarvan ook door de EAS poort en de laskabel. De inductiekookplaat had geen invloed op de unipolair geprogrammeerde pacemakers.
Conclusie: Magnetische velden met intensiteiten zo groot als die in deze studie zijn zeldzaam zelfs in werkruimtes. In de meeste gevallen, kunnen werknemers weer aan het werk na implantatie van een bipolaire pacemaker of een ICD, na een adequate risicobeoordeling. Pacemakers geprogrammeerd in unipolaire configuratie kunnen bij hun gebruikers in omgevingen met sterke elektromagnetische velden risico’s veroorzaken, en dit moet worden vermeden, indien mogelijk.
LANGETERMIJN (TOT 20 JAAR) EFFECTEN VAN BLOOTSTELLING AAN 50 HZ MAGNETISCHE VELDEN OP HET IMMUUNSYSTEEM EN HEMATOLOGISCHE PARAMETERS BIJ GEZONDE MANNEN.
Touitou Y, Djeridane Y, Lambrozo J, Camus F, Selmaoui B.
Clin Biochem. 2013, 46 (1-2) :59-63.
De auteurs onderzocht de nachtelijke profielen van rode bloedcellen, hemoglobine, hematocriet, bloedplaatjes, gemiddelde bloedplaatjesvolume, totale witte bloedcellen, lymfocyten, monocyten, eosinofielen, basofielen, neutrofielen, Ig (Immunoglobuline) A, IgM, IgG, CD (cluster van differentiatie) 3, CD4, CD8, natuurlijke killer-cellen, B-cellen, totale CD28, CD8 + CD28 +, geactiveerde T-cellen, interleukine (IL) -2, IL-6 en IL-2 receptor, bij 15 mannen die chronisch en dagelijks blootgesteld werden tijdens een periode van 1-20 jaar, op de werkplek en thuis aan een 50-Hz magnetisch veld. De wekelijkse geometrisch gemiddelden van de individuele blootstelling varieerden van 0,1 tot 2,6 μT. De resultaten werden vergeleken met die van 15 niet-blootgesteld mannen van vergelijkbare leeftijd, met dezelfde tijdsindeling en lichaamsbeweging die dienden als controles (individuele blootstellingen varieerde van 0,004 tot 0,092 μT). Bloedmonsters werden genomen elk uur van 20:00 uur tot 08:00 uur.
Blootstelling aan magnetische velden gedurende een lange periode en op een dagelijkse basis gaf geen verandering in de niveaus of patronen van hematologische en immuunsysteem variabelen.
Conclusies: Deze gegevens tonen aan dat een langdurige blootstelling aan 50 Hz magnetische velden geen invloed heeft op de hematologische en immuunsysteemfuncties of hun profiel in gezonde mannen, althans voor de bestudeerde variabelen, en suggereren dat magnetische velden geen cumulatieve effecten hebben op deze functies.
GENETISCHE SCHADE IN SOMATISCHE ZOOGDIERCELLEN DIE BLOOTGESTELD WORDEN AAN ELF ELEKTROMAGNETISCHE VELDEN: EEN META-ANALYSE VAN 87 PUBLICATIES (1990-2007).
Vijayalaxmi , Prihoda TJ .
Int J Radiat Biol. 2009 Mar;85(3):196-213.
Een meta-analyse werd uitgevoerd om een kwantitatieve inschatting te bekomen van de mate waarin genetische schade optreedt in somatische cellen van zoogdieren die blootgesteld worden aan ELF-EMV. Drie specifieke variabelen werden onderzocht: (1) frequentie (Hz), (2) stroomdichtheid (mT), en (3) de blootgestelde individu's.
Conclusies: (1) Het verband tussen ELF-EMV blootgestelde en controle cellen en de grootte van het effect veroorzaakt door de blootstelling waren biologisch klein (alhoewel statistisch significant) met weinig uitzonderingen. (2) In sommige bloot-stellingscondities was er een statistisch significante toename van genetische schade in sommige testen. (3) De gemiddelde indexen van chromosomale afwijkingen in de blootgestelde groep en in de controle groep lagen binnen de spontane niveaus van spreiding zoals in de historische databases. (4) er zijn aanzienlijke aanduidingen van publicatie bias.